วันอังคารที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

ความอบอุ่นของชีสทาร์ต



"ตอนเช้า ลืมตาขึ้นมา เธอก็อยู่ข้างผม
 เธอทำชีสทาร์ตรออยู่ ลาลาลา
 ที่รักเธอช่างอ่อนหวาน ลาลาลา
 เธอคือคนรักแสนหวานของผม

 ไปกันเถอะ แต่ตัวดูดีออกไปในเมืองกัน
 มือหนึ่งถือชีสทาร์ต ลาลาลา
 เธอส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว ลาลาลา
 เธอคือคนรักแสนหวานของผม
________________
________________
________________
 หวาน หวาน หวาน หวาน คนรักแสนหวาน
 หวาน หวาน หวาน หวาน คนรักแสนหวาน "

      ผมได้ยินเพลงนี้จากในหนังเรื่องหนึ่ง ชื่อ "Detroit Metal City" ซึ่งเป็นหนังที่สร้างจากการ์ตูนเรื่องหนึ่งซึ่งนำแสดงโดย โซอิจิ เนชิกิ  ผมขอไม่พูดถึงเนื้อหาในหนังต่อนะครับ ทุกคนสามารถไปหาหนังเรื่องนี้ดูได้ตามร้านวีดีโอทั่วไป แค่เพียงผมรู้สึกประทับใจในเพลงที่เรียบง่าย ของหนังเรื่องนี้ จนผมต้องกรอไปฟังเพลงนี้ใหม่อีกครั้งหนึ่ง 

      เพลงนี้เป็นเพลงสั้นๆความยาวประมาณ 45 วินาที ที่ดังออกมากลางตอนของเรื่อง ไม่ได้มีดนตรีที่ปราณีต หรือเนื้อหาที่ลึกซึ้ง ถูกคลอด้วยเสียงกีตาร์โปร่ง เป็นเพลงเบาๆที่ทำให้รู้สึกถึงบรรยากาศยามเช้าเรียบง่าย

      ความสุขจากความรักถ้ามันเป็นไปได้อย่างเพลง คงไม่เป็นอะไรที่ยุ่งยาก หวือหวา หรือทำให้ต้องคิดเยอะจนเกินไป  ความสุขไม่จำเป็นต้องเกิดจากการไปดินเนอร์ใต้แสงเทียนในโรงแรมหรู ไม่ได้เกิดจากดอกไม้ช่อใหญ่ หรือ ช็อคโกแลตแท่งโต
     บางทีมันคงเป็นแค่ความรู้สึกบางๆ ที่อบอุ่น ปลอดภัย และสบายใจ

      เธอของเขาไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าหญิงเลิศเลอจากที่ใดๆก็ตาม เขาของเธอก็คงไมใช่เจ้าชายขี่ม้าขาว
      เธอของเขา หรือเขาของเธอ อาจจะเป็นแค่ยายแก่ตาแก่ ผมสีดอกเลา จูงมือกันไปกินขนมอบตรงม้านั่งข้างทาง นั่งสูดบรรยากาศยามเช้าด้วยกัน

      คนเราอาจไม่ได้มีอายุยืนเพียงพอสำหรับความรักที่ซับซ้อนจนเกินไป พูดไปพูดมาผมชักเริ่มอิจฉายายแก่ตาแก่คู่นั้นละ ผมอยากรู้จังว่าชีสทาร์ตรสชาติเป็นอย่างไร